One step forward, two steps back.
We zijn ondertussen een 2-tal weken verder en alles loopt vlot. De samenwerking met Christophe verloopt goed waardoor we enorm snel vooruitgang boeken.
De vooruitgang ging zo snel dat we deze week moesten ingrijpen. We zijn gestart aan Pidgon met een ton aan ideeën en functies, maar we merkten snel dat het onhaalbaar zou zijn om alles te implementeren. Toch in een eerste versie.
Deze week merkten we dat we aan de alarmbel moesten trekken. Omdat Christophe en ik tamelijk naast elkaar kunnen werken hadden we niet door hoeveel er al in het platform zit. Christophe bleef functionaliteiten implementeren en ik goot er een “css’ke” over.
Het was op dinsdag wanneer we plots naar elkaar keken en zeiden, zo kan dit echt niet verder. De manier waarop we bezig waren zou leiden tot een onafgewerkte website, waar veel functionaliteit in zat. Dit kon de bedoeling niet zijn! Het platform moet een professioneel platform zijn en dat leken we te gaan verliezen.
Ik vergelijk het graag met drijfzand. We stonden in het drijfzand en we waren onszelf beetje per beetje aan het verliezen in de functionaliteiten. Onmogelijk konden we alles tot in de puntjes afwerken tegen de vooropgestelde deadline.
Snoeien dan maar. Na een halfuurtje vergaderen werd duidelijk wat onze prioriteiten zijn. Samen met 2 docenten hebben we het platform overlopen en door hun feedback hebben we een tweede adem gevonden. Nu merk ik dat de motivatie begon weg te gaan door de grote hoop werk die nog voor me stond. Nu dat we een klein lichtje zien ben ik meer gemotiveerd om verder te werken. Persoonlijk stond ik blijkbaar op automatische piloot. De fun in Pidgon moet er terug in en daar gaan we aan werken!
Nogmaals bedankt aan Jill VandenDriessche en Nicolaas Bijvoet voor de feedback!
Telefacts? Would be great …
De eerste week bij Pidgon was iets waar ik al lang naar uitkeek. Ookal waren we reeds een 4-tal weken van start gegaan, toch had ik het gevoel dat voor mij het nog geen “serious business” was. Christophe had al veel van het voorbereidend werk voor zich genomen en ik had tussen de projectweken door al wat begonnen met css en html.
Aan werk geen tekort. De basis structuur van de website was er. Bij het doorlopen van de website werd duidelijk hoeveel css er nog nodig was om het voor de gebuiker wat aantrekkelijk te maken.
Voor mezelf vond ik het belangrijk om alles van css nog eens te herhalen. Niet enkel herhalen van css in het algemeen, maar ook zoeken naar een efficiente en lightweight manier om alles te visualiseren.
De website zal geen website zijn van tientallen pagina’s, maar van honderden. Na wat onderzoek naar verschillende css-frameworks en manieren om css te schrijven kwam ik op OOCSS. Het basisconcept hierachter is dat je alle design splitst van de containers en globale structuur. Een soort html-overload waarbij je meerdere classes toevoegt aan een element om zo tot een totaal gestyled element te komen.
De css die ik geschreven had werd plots waardeloos en heb het meeste moeten wegnemen uit de bestaande website.
Om alles om te zetten had ik een goeie dag nodig. Niet enkel met het wegnemen maar ook met alles klaarzetten om nieuwe pagina’s zo snel mogelijk te stylen.
Bijvoorbeeld “.p13” is gelijk aan “.p13{font-size:13px;}”. Op die manier kan je heel snel nieuwe pagina’s opmaken. Dit stopt echter niet bij font-size. Ook paddings, margins, enzovoort worden op die manier opgesteld. Dit bleek snel vruchten af te werpen want we konden op die manier super snel een aantal pagina’s opmaken.
Op dinsdag werden we uitgenodigd door Miguel Lesy om een presentatie bij te wonen over Marketing 3.0. Een zéér interessante presentatie die ons toonde hoe belangrijk het is om de gebruiker een goeie service te geven zowel voor en na de lancering van ons project. Het is erg belangrijk geworden om de gebruiker bij ieder proces van een nieuw product te betrekken.
Later die morgen kwamen we te weten dat Telefacts op woensdag zou komen filmen in The Studio’s. De invalshoek was: ”Is het mogelijk om in België te overleven als jonge ondernemer of moet je uitwijken naar steden als San Fransisco?”.
Voor ons klonk het als muziek in de oren. We kregen zelfs de kans om een interview te geven. Of er veel van zal getoond worden zullen we moeten afwachten tot dinsdag. Het laatste wat we gehoord hebben is dat het momenteel geprogrammeerd staat voor dinsdag 20 maart om 20u45 op VTM.
Om zonder enige mediatraining onmiddellijk een interview te geven leek mij onmogelijk. Daarom heb ik Olivier Van Baeveghem gecontacteerd die op woensdagmorgen een spoedcursus mediatraining kwam geven. Ik moet toegeven, het heeft vruchten afgeworpen! Afspreken welke woorden gezegd mogen worden, creatief versus innovatief, …
Naast de vergaderingen en onderzoeken heb ik me vooral bezig gehouden met de frontend. CSS en html zullen de komende weken voor mij een fulltime job zijn.
Stage @ The Studios
Wat zijn The Studios?
Let’s quote the site: “The Studios Accelerator Center at Howest in Kortrijk could just be the attractive and affordable launching pad you need to get your business going!”
En wat is het nu? Het is een plaats waar je als Howest student terecht kan om zelf iets op te starten. Je kan er goedkoop kantoorruimte huren en ook je stage doen. Kortweg een business-accelerator!
Wat hebben The Studio’s met Pidgon te maken?
Wel, nadat duidelijk werd dat het project haalbaar werd moesten we op zoek naar een stageplaats. Het liefst had ik stage gedaan in functie van m’n eigen project. Via de studio’s werd dit realiteit. Het werd goedgekeurd om samen met Christophe (NMCT student) onze stage te doen in The Studios.
Dit heeft als voordeel dat we veel vroeger met de ontwikkeling kunnen beginnen. Het ontwerp van de website heb ik zelf al voor m’n rekening gehouden en is af. Vanaf volgende week beginnen we met het ontwikkelen van “de oplossing”, met name Pidgon!
We houden jullie zowel hier als op ons Pidgon-blog op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en nieuwtjes! Stay tuned!
Als extra had ik graag Howest en The Studios bedankt omdat zij dit allemaal mogelijk maken! Bedankt!
Olé Olé, SBP!
Wat is SBP?
SBP is een concept waarbij studenten de kans krijgen om een project uit te werken. SBP is Small Business Project.
Studenten zijn vrij om een project te kiezen. Ze kunnen zelf een concept bedenken of een concept nemen die aangebracht is door externen.
Waarom olé olé?
Zoals ik bij de vorige post al duidelijk maakte was ik ten einde raad. Na een paar maanden van rust binnen het project, kwam ik in contact met Angelo Fallein die doceert aan Howest. We hadden een meeting waar ik kort uitlegde wat mijn frustratie is en hoe ik het graag had opgelost. Ook hij was enthousiast over het project en wou me graag in contact brengen met Claudia. Claudia is ondermeer begeleidster van SBP. Door Claudia mocht ik een presentatie doen, wat leidde tot de goedkeuring van het concept.
Dit had als gevolg dat ik op zoek mocht gaan naar een team. Een team die voor mij het probleem ging onderzoeken, een businessplan opstellen en daardoor de haalbaarheid checken. Voor mij was dit een eerste stap in de goeie richting, omdat ik hierdoor kon beslissen om effectief verder te gaan met het project. Het moet niet alleen cool zijn, maar ook financieel haalbaar.
Na wat onderhandelen en overtuigen had ik uiteindelijk een team! The A-team!
Vanaf dan is het allemaal snel gegaan. Samen hebben we onderzoeken georganiseerd om onze doelgroep beter te leren kennen.
We zijn niet enkel op zoek gegaan naar de problemen, maar ook wat volgens hun de oplossing zou zijn! Over dit onderzoek zal ik een extra blogpost doen.
Daarom … Olé Olé SBP!
PIDGON – Het begin …
Het begin …
Het begin van Pidgon is ondertussen al een tijdje geleden. Een jaar geleden zat ik met een frustratie. Een frustratie die zich situeerde binnen een doelgroep waar ik veel mee omga, basketters.
Op een avond was ik via het internet op zoek naar verslagen van wedstrijden. Verslagen van regionale wedstrijden die gespeeld worden door vrienden.
Plots was ik zo gefrustreerd, omdat ik niet kon vinden wat ik nodig had, dat ik de zoektocht opgaf en terug Facebook opende.
Na wat te zitten piekeren waarom dit eigenlijk allemaal zo moeilijk en onbereikbaar moest zijn, besloot ik dat het tijd was voor verandering. Er moest een manier bestaan om regionale informatie op één of andere manier toegankelijker te maken.
Let op, dit is geen verwijt naar alle webmasters van basketclubs. Het probleem ligt volgens mij niet bij de menselijke kant, maar bij de technische kant. Het internet is iets dat héél snel evolueert. Wat je vandaag leert is gisteren alweer passé. Regionale clubs kunnen hier onmogelijk up-to-date in blijven.
De clubs op zich hebben dan weer het probleem dat ze uiteindelijk up-to-date moeten blijven. Dit niet enkel om hun leden blij te maken, maar ook om hun sponsors een extra kanaal van reclame te bieden. Zelf ben ik in m’n beginjaren een tijdje de webmaster geweest van een clubwebsite. Ik kan dus zeker beamen dat iedereen, zowel leden als bestuur, tevreden houden niet altijd een gemakkelijke taak is. Zeker niet wanneer de technische kennis ontbreekt.
Waar ligt volgens mij de basis van dit probleem?
Webmasters van regionale clubs zijn meestal niet technisch genoeg onderlegt om dergelijke grote websites te ontwikkelen. Laat staan om technische problemen op te lossen, die zich kunnen voordoen bij het gebruik van bijvoorbeeld WordPress, Drupal, …
Met deze frustratie liep ik een tijd rond en zocht naar een manier om dit op te lossen. Hoe zou een oplossing voor dit probleem er uitzien, kan dit opgelost worden, … Heb letterlijk nachten wakker gelegen over hoe dit opgelost kon worden!
Via een les die we samen moesten volgen met Marketing ben ik in contact gekomen met Miguel Lesy. Iemand die énorm gedreven is, just the guy I needed!
Aan Miguel heb ik dan de frustratie uitgelegd en ook verteld hoe ik dit opgelost zou krijgen. Miguel zag hier een groot potentieel in en wou me gerust begeleiden om het tot een volgend niveau te krijgen.
“Wat je zelf doet, doe je meestal beter!”, toch dat dacht ik. Vol enthousiasme begon ik zelf code te schrijven om een soort website te maken die de oplossing moest bieden. Al snel realiseerde ik me dat dit niet de goede manier was. Snel ben ik me gaan verdiepen in WordPress en Drupal, wat voor mijn project nog niet de oplossing was. Waarschijnlijk ook omdat ik op dat moment zelf nog niet technisch genoeg onderlegd was.
Ten einde raad heb ik het project eventjes aan de kant geschoven en me terug volledig gefocust op Devine.
Laat dit “Het begin … ” zijn! Tot de volgende …
Thijs Wostyn, yezzir?
Hallo iedereen!
Zoals jullie waarschijnlijk wel al wisten, is mijn naam Thijs Wostyn. Geboren in Oostende en getogen in Koekelare. Koekelare is een een kleine gemeente, dat zich ergens situeert tussen Oostende en Brugge.
Middelbaar gevolgd in het KTA in Koekelare, daarna overgeschakeld naar het KTA in Brugge om daar Grafische Media te volgen. Tijdens die opleiding in het KTA kwam ik in contact met Devine, een richting die net zou opstarten en waar New Media geen vieze woorden zijn.
Vol enthousiasme heb ik mij ingeschreven. Ondertussen zijn we een 4-tal jaar verder en heb ik evenveel enthousiasme op het einde van mijn Devine-carriere. Devine is een richting die voor mij een perfecte match was, vrijheid om zelf te zoeken. Zelf was ik nooit het “papegaai”-type die snel alles uit mijn hoofd kon blokken, ik had een reden nodig. In Devine leren we dingen die cutting-edge zijn. Iets wat soms wel frustraties met zich meebrengt, maar meestal super cool is!
Zelf ben ik altijd iemand geweest die zocht naar een betere oplossing voor dingen. Ik stel graag de vraag: “Hoe kunnen we dingen beter/efficienter maken?”. Iemand die ondernemend is en graag met mensen werkt.
Zo ben ik een aantal jaar basketter en zet mij graag in voor de club! Via die achtergrond ben ik op de frustratie gekomen die leidde tot dit project. Een project die mij en mijn Devine-carriere zou omgooien.
Graag had ik jullie via dit blog telkens mijn persoonlijke ondervindingen gedeeld over het zelfstandig starten van een zaak als student. Ondernemen in België, het is me wat!